Fotonummer:

10721  

Jaar:

1939

Bijdrager:

Tilburg, Willie van
E-mail bijdrager

Andere gerelateerde foto's:

Locatie:

Groep 1: Gedrukte en Geschreven Media | Documenten | Overheidsdocumenten

Locatie 1: Geen locatie beschikbaar.

Deel deze pagina

Foto omschrijving

Distributie-stamkaart

Willie van Tilburg vond deze distributie-stamkaart tussen zijn oude post. Wat mij opviel was dat deze kaart was uitgegeven op 12 oktober 1939, terwijl ik altijd heb gedacht dat deze pas tijdens de oorlog in omloop zijn gekomen. Maar ik ben dan ook van na de oorlog. (Peter)

Deze foto is geplaatst op: 31 maart 2007


Uw reacties

Mijn moeder's distributiestamkaart dateert van 28 october 1939, dus ook van voor WO2. Haar tweede kaart is van na juni 1946, de maand waarin ze trouwde met mijn vader. De kaart staat nl. op naam van Claassen echtg. van Brekelmans. De rantsoenering begon dus voor de oorlog en liep daarna nog door. Ook ik ben van na de oorlog.

Toegevoegd door: Ben Brekelmans op 31 maart 2007

Ik vind het ook vreemd dat men dit al uitgaf voor dat de oorlog was uitgebroken, maar misschien staat een distributie-stamkaart wel los van de distributie-bonnen die in de oorlog zijn gebruikt en had het meer te maken met de armenzorg, want de crisistijd is nog lang in Nederland blijven bestaan door het vasthouden aan het 'goud als standaard voor de gulden' beleid van Colijn.
Op de middelste sectie bovenaan, lees ik wel 17 sept. 1940.

Toegevoegd door: Rini Talens op 31 maart 2007

Mijn distributiestamkaart is van 1943, mijn geboortejaar. Wat mij daarop opviel is dat deze is, net als die op de foto, is uitgegeven door het Koninkrijk der Nederlanden. Dus ook tijdens de oorlog waren wij een Koninkrijk.

Toegevoegd door: Tini van Rooij op 31 maart 2007

Op mijn moeder's tweede kaart staat aangekruist dat er bonkaarten zijn verstrekt. Op de eerste kaart alleen kruisjes zonder nadere specificaties. Armenzorg? You name it, ik sluit het niet uit.

Toegevoegd door: Ben Brekelmans op 31 maart 2007

Nou nee de distributie-stamkaart en de distributie-bonnen waren een geheel, deze stamkaart is uitgegeven om in de crisisjaren de schaarse produkten zo eerlijk mogelijk te verdelen. In de oorlog werden deze kaarten ook gebruikt maar toen de Duitsers er achter kwamen dat er veel fraude werd gepleegd zijn ze in 1943 overgegaan met nieuwe stamkaarten. Hier werden de nummers van de persoonbewijzen en inlegvellen gekoppeld.

Toegevoegd door: Anne Troost op 31 maart 2007

Vreemd Tini, de stamkaarten die ik gezien heb op het internet hadden geen van allen de aanduiding Koninkrijk, kijk maar eens op de volgende site:
www.raaijmakers.net/photos/v/Hoens/akx.jpg.html toevallig van iemand uit Eindhoven. Bekende van jouw?

Toegevoegd door: Anne Troost op 31 maart 2007

Distributiekaarten werden ook al tijdens de schaarste in de Eerste Wereldoorlog in ons land toegepast. Het systeem ging na 1945 nog jaren door.

Toegevoegd door: Hans Strootman op 31 maart 2007

De z.g. Stamkaarten had met het verkrijgen van bonnen te maken. Nu was het ook nog zo dat niet een ieder van bepaalde schaarse producten gebruik kon maken en werd dan de stamkaart gebruikt voor het verkrijgen van zulke producten. Ik noem als voorbeeld Fietsbanden. Voor in aanmerking te komen voor deze, moest men aantonen meer als een bepaald aantal kilometers van het werk te wonen en het openbaar vervoer niet van toepassing was. Als ik het nog goed heb, werd dan de stamkaart als zodanig gebruikt. Het gebruik van bonkaarten is begonnen in 1939 en liep tot de 50er jaren van de vorige eeuw. Maar er zijn nog steeds bonkaarten die ergens opgeslagen liggen voor de volgende periode van schaarste.

Toegevoegd door: Wil van Hout op 01 april 2007

De distributiekaart die in en na de oorlog werd uitgegeven zie foto 8925 werden plaatselijk uitgegeven. De distributiekaart hierboven heeft duidelijk met de crisis in die tijd te maken. En ook het gevolg dat Colijn minister van Financin in 1936 de gulden liet devalueren, De distributiekaart is eigenlijk vanaf de eerste wereldoorlog na 1918 regelmatig gebruikt om ieder de mogelijkheid te geven om goederen te kopen. (of dit altijd eerlijk ging betwijfel ik).
Ook de Duitsers hebben gebruik gemaakt van de distributiekaart. En na de Tweede Oorlog is dit voortgezet enkel en alleen omdat er niet veel te krijgen was.

Toegevoegd door: Fanny Bovers op 01 april 2007

In 1952 werd de koffie als laatste vrijgegeven, maar eind jaren 50 met grote spanningen in de wereld, lagen er al weer bonnen klaar voor evt. gebruik.
In 1973 met de oliecrisis kregen we even te maken met benzinebonnen. Ik weet nog hoe jaloers we waren dat een collega die een Mehari reed, extra bonnen kreeg, omdat die auto als bestelauto werd gezien. Het zou me niet verwonderen als dergelijke noodmaatregelingen nog voorhanden zijn om in voorkomende gevallen snel te kunnen gebruiken.

Toegevoegd door: Hans Strootman op 01 april 2007

Ter aanvulling bij 1973 : in Eindhoven kon je bij menige pomp toch zonder bonnen tanken, want er was benzine genoeg in ons land; daarbij reed je even over de grens, daar de Belgen niet meededen. Na enige weken werd het dan ook al weer afgeschaft.

Toegevoegd door: Hans Strootman op 01 april 2007

De stamkaarten waren al voor de oorlog uitgegeven om klaar te zijn voor eventuele schaarste van goederen zoals dat in de eerste oorlog gebeurde, zo ook werd suiker het eerste artikel dat op de bon kwam Sept/Oct. 1939 dat was gedaan om wat experience op te doen hoe het zou gaan, er was geen tekort aan suiker hoor, want je kreeg meer op de bon dan dat je nodig had.
De stamkaart was heel belangrijk want als je het kwijt was kreeg je zomaar geen nieuwe, dat moest eerst goed onderzocht worden. In de tussentijd zat je zonder eten, het stamkaartensysteem werd gretig door de Duitsers gebruikt want ALLE hoofden van een gezin hadden een kaart met het aantal gezinsleden erop, daarom was het ook heel gemakkelijk om persoonsbewijzen uit te reiken. Bingo!! we zaten allemaal in het net.

Toegevoegd door: Cor v. Suydam op 27 december 2007

Fanny Bovers zit volkomen fout, tussen 1919 en 1939 was er niets op de bon. Als je geld had kon je kopen, de werkelozen gedurende de crisisjaren kregen wel BONNEN of vergunningen om goederen zonder betaling te verkrijgen zoals blikken soep en vlees, schoenen voor school enz.enz. Het had ook niets te maken met de devaluatie van de gulden, dat werd door Colijn gedaan om de werkeloosheid te bestrijden.
MAAR gedurende de jaren 38/39 was de spanning over de gehele wereld vreselijk. Er werd gepraat over oorlog en nog eens oorlog, er waren al verschillende oorlogen bezig, denk maar aan Spanje, Finland, Itali in Ethiopi, de overname en bezetting bij Duitsland van Oostenrijk, Sudetenland, het Rijngebied, enz. enz.
Dus er was alarm genoeg om het distributiesysteem in te schakelen, dat heeft heel wat werk nodig. Dat het na de oorlog nog verschillende jaren doorging was gewoon omdat er een wereldtekort was, en schepen tekort om de goederen te vervoeren.

Toegevoegd door: Cor v. Suydam op 27 december 2007

Beste Cor toch even lezen. Ten eerste schrijf ik over de Distributiekaart en niet over bonnen. Distributie (verdeling) kaart of bonnen heeft niets te maken met of je wel of geen geld hebt. De distributiekaart of bonnen waren er om iedereen in de gelegenheid te stellen schaarse voedingsmiddelen en goederen te kopen (alleen op de zwarte markt kon diegene met veel geld bijna alles krijgen). Het devalueren van de gulden was nodig, niet alleen om de werkeloosheid te bestrijden maar ook om de Handel in stand te houden.
Je haalt twee dingen door elkaar, de voorziening om diegene die geen geld hadden toch te voorzien van de noodzakelijke goederen. En de verdeling van goederen.
En zelfs in 1973 hebben we nog te maken gehad met benzinebonnen. (c.q. distributie bonnen) door de oliecrisis.

Toegevoegd door: Fanny van Ree Bovers op 27 december 2007

Over die bonnen weet ik eigenlijk te weinig, maar de devaluatie van de Gulden was te weinig en ook nog te laat. Guldens op peil houden was eigenlijk meer voor degene die ze hadden.

Toegevoegd door: Rini Talens op 27 december 2007

Beste Fanny, de distributiestamkaart had je nodig om bonnen te verkrijgen op het distributiekantoor, die bonnen waren nodig om schaarse goederen te kopen. Geen stamkaart, dan geen bonnen, dus niks te eten!.
Het devalueren van de gulden was om de handel en fabricage goedkoper te maken voor het buitenland daarbij meer mensen aan het werk te krijgen oftewel werkeloosheid te bestrijden. De devaluatie was te laat, dat had al in '33 moeten gebeuren, maar Colijn zou en moest een harde gulden hebben.
Van benzinebonnen in 1973 weet ik niks, want ik was al 23 jaar in Australi.

Toegevoegd door: Cor v. Suydam op 28 december 2007

Hallo Fanny, nog even terug over bonnen, ik heb die twee dingen niet door elkaar gehaald. De voorziening voor de werkelozen werd gedaan met de uitreiking van bonnen of vergunningen, zij konden ook goedkope margarine enz. verkrijgen maar ook weer in vastgestelde hoeveelheden, ik heb dit erbij gedaan vanwege het feit dat je eerder schreef dat de stamkaarten nog van de eerste oorlog afstammen om iedereen de kans te geven om hun goederen te kunnen kopen.
ER WAS geen schaarste aan goederen in Nederland tussen de 2 oorlogen, dus geen distributie, maar er was grote schaarste aan geld, er werd veel meer geproduceerd dan er werd verkocht, het resultaat daarvan was dat bv. de boeren hun melk in de sloten weg lieten lopen en het fruit en groenten dat niet verkocht kon worden op de veilingen vernietigd werden en met petroleum besproeid zodat het niet gebruikt kon worden. Dit gold ook voor fabrikanten die hun goederen niet meer konden verkopen, meer mensen zonder werk en zo was het over de gehele wereld.

Toegevoegd door: Cor v. Suydam op 28 december 2007

 
Reactie toevoegen