EiB header publiek

Het heden en verleden van Eindhoven

Responsive Navigation
Google Maps

Uw selectie...

Fotonr.:

13729

Bijdrager:

Jaar:

2007

Stadsdeel:

Woensel

Buurt:

412 Hemelrijken

Straat:

Van Brakelstraat

Onderwerp 1.:

Niet bekend

Onderwerp 2.:

Niet bekend

Onderwerp 3.:

Niet bekend

Een reactie op deze foto insturen


Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en akkoord bevonden

image




  • facebook
  • twitter
  • img
Van Brakelstraat

Beschrijving

Pand hoek Van Brakelstraat - Kortenaerstraat (doorkijk richting Woenselsemarkt). Vroeger bestond dit pand eigenlijk uit twee woningen. De deur waar je nu op kijkt, daar woonde Nelleke met haar gezin en de 2e raam (links) daar zat destijds de voordeur aan de Van Brakelstraat. Daar woonde mijn opa Hem Verbeek. Hij was timmerman en maakte tuinbanken en houten trappen. Die verkocht hij vooral op zaterdag als het markt was. Hij stalde zijn waar dan uit op de stoep voor het huis. De grote poort (achter het verkeersbord) was de ingang naar de flinke binnenplaats en op zaterdag was hier de fietsenstalling. Ons Tante Mien Verbeek was toch wel het gezicht van deze fietsenstalling en ik denk voor vele marktbezoekers uit die tijd geen onbekende. Ze was altijd in voor een praatje. Na het overlijden van Hem Verbeek (1978) heeft ons Tante Mien hier nog even alleen gewoond en daarna kwam mijn zus Tony van de Laar met haar man Jan van de Boomen hier wonen. Eerst nog huren maar daarna werd het pand aangekocht en verbouwd in zijn huidige vorm. De ene helft werd woonhuis en de andere helft (de hoek waar je nu op kijkt) werd het café "d'n Ouwe Stal". Na een aantal jaren is het pand verkocht aan een zoon van "d'n Turk" geloof ik en daarna weer aan Menti Van Bakel, de visboer die er tot vandaag nog steeds woont. Tegenover staat de boerderij van Van de Water (Miet d'n Opper). Ik kom hier nog dagelijks voorbij en het geeft een goed gevoel dat dit oude Eindhovense pand nog steeds in zo'n prachtige staat is.


Geplaatst op

08-10-2007

Reacties:

Datum: 08-10-2007
Naam: Hans Vervoort  
img

In een deel van dit huis woonde in de vijftiger jaren van de vorige eeuw Hanna Koot. Zij was weduwe en de moeder van de werkmeester van de Philips-bedrijfsschool (JNO): Kees Herijgers.


Datum: 08-10-2007
Naam: Eugene van de Laar  
img

Ik heb een foutje gemaakt. Mijn opa Wilhelmus (Hem) Verbeek is ergens rond 1967 overleden. Aan de andere kant van de Kortenaerstraat stond toen nog een boerderij en als je de Kronehoefstraat overstak had je daar het Zwarte pad.


Datum: 08-10-2007
Naam: Hans Vervoort  
img

Als je van de Kortenaerstraat de Kronehoefstraat overstak, lag daar een pad verhard met sintels. Dit was het Zwarte pad. Na enkele bochten mondde dit pad uit in de Frankrijkstraat tegenover de verlichtingszaak van Van Vlerken.


Datum: 08-10-2007
Naam: Håkan Derkx  
img

Van eind 60er jaren (na afbraak van de Brugstraat waar ze voorheen woonden) tot 1980 heeft op nummer 4B van de Van Brakelstraat mijn grootoma en opa gewoond (Brekelmans & Vervoort). Lex de Turck heeft voor zover ik weet tot 93-94 in het witte pand gewoond op de Kortenaerstraat.


Datum: 09-10-2007
Naam: Eugene van de Laar  
img

Het hele witte pand zowel aan de Van Brakelstraat als aan de Kortenaerstraat is één woning en mede daarom is het ook zo'n prachtig pand. Toen mijn zus het verbouwde was de deur aan de Kortenaerstraat de ingang van het café, een relatief smalle pijp van een metertje of dertig bij zeven. Het oude woonhuis van Hem Verbeek werd grondig verbouwd maar behield wel de oorspronkelijke omvang. Zo verdween d'n opkamer (waar ik nog veel geslapen heb) en werd gelijkvloers gemaakt en bij de woonkamer getrokken. De grote kelder onder de opkamer verdween en de wc die buiten aan het huis geplakt zat werd natuurlijk een chic toilet binnen de woning. Overigens kan ik me nog goed herinneren dat als ik als klein menneke bleef slapen het altijd verrekte koud was. En omdat ze vruger bij ons opa ook niks hadden lagen er altijd jassen op bed! Hoe kouwer het wier hoe meer jassen er op het bed lagen. Ik vond dat maar niks hoor. "Moete nog unne jas bij hebbe jonge?", vroeg ons tante Mien altijd. Ook vergeet ik nooit meer het klokkenspel van de Petruskerk, het enige geluid dat je 's nachts hoorde samen met het getrippel van de muizen.


Datum: 23-10-2007
Naam: Ben Brekelmans  
img

Mijn neef Lex de Turck, ooit Ned. Kampioen wheeleren (= rolstoelracen), heeft inderdaad, samen met zijn vrouw Bertha en hond Zwabber, in dit witte pand gewoond. Vraag me niet tot wanneer, ze wonen nu alweer jaren in de Schoolstraat.


Datum: 24-08-2010
Naam: Paul van den Boomen  
img

Prachtig, jullie reacties. Ik heet Paul van den Boomen. Als kind van Jan van den Boomen en Tony van de Laar-Verbeek heb ik hier acht van mijn mooiste jaren in het witte huis gewoond. Het raam boven, wat uitsteekt, was mijn slaapkamer. Mijn broer en mijn zus sliepen links achter, mijn ouders rechts naast het gesloten rolluik. Die kamer was verbonden met de badkamer. Vroeger was het huis van mijn overgrootvader Hem Verbeek, daarna van Mien Verbeek, de liefste tante die je kunt bedenken. Toen werd het van mijn ouders, die het prachtig verbouwd hebben. Daarna is het pand verkocht aan de fam. Roordink, een Volvo-garage. Die heeft het verkocht aan de Turk en tot vandaag is het pand van vishandel Mentie van Bakel. Als kind vond ik alles wat in dit huis gebeurde heel indrukwekkend. De hele familie kwam er altijd een kumpke koffie drinken. Ja, het opkamertje dat weet ik nog en het buitentoilet ook. Het zwarte plastic tegen het dakbeschot flapperde als het waaide, als kind was ik daar bang van. Dan had je de kelder met een raampje met de kijk naar de achterpoort. Aan de overkant woonde fam d'n Oper, waar we tietjes gingen kopen [eitjes]. En slagerij Van Heeswijk op de hoek. De Schel, een klein winkeltje in de Trompstraat en het Végé winkeltje op het Vredespleintje. Mooie herinneringen. De Sint kwam vroeger met een koets bij ons thuis of een geestelijke kwam zondags lang de deur en we kregen plaatjes met afbeeldingen van het katholieke geloof. De klokken van de St. Petruskerk staan echt gegrift in mijn geheugen en ik denk in het geheugen van heel Woensel. Ook nu leeft nog iedereen met het geluid van de klokken, het geluid van mooie en slechte tijden en de uren die passeren. Een kerk die ook mede gebouwd is door mijn overgrootvader Hem Verbeek. Hij heeft zelfs de naam van mijn overgrootmoeder in de punt van de toren gekerfd, maar ook zijn rust gevonden samen met mijn overgroot moeder en dochter Mien Verbeek, altijd goed gemutst en iedereen was er welkom. Dan had je nog mijn oma Paula Verbeek, die vroeger nog een hoedenwinkel had, maar ook heel haar leven op de markt heeft gestaan. En mijn moeder Tony van de Laar, die altijd voor iedereen klaar stond en waor ge altijd un kumpke koffie kon drinken en oe hartje kon leegmaken. Zij rusten daar en met hen veel mooie herinneringen. Bedankt voor alles.