Mooi straatje al zeg ik het zelf. Ik woon er nu bijna 14 jaar. Daarvoor heb ik in de Transvaalweg gewoond.

Dit is erg leuk. Ik heb op nummer 17 gewoond vanaf 1948 tot ik naar Australië ging in 1954. Ik had nooit verwacht dat ik het terug zou vinden op EiB. Heb weer een beetje heimwee.

In het rijtje woningen links hebben heel lang gewoond de families Riddering, V.d. Broek, Van Tuijl (François en Johan van Shadows Tribute Band), Kuijpers, ?, ?, Teurlings, Van Hal. Op de hoek met de blauwe garagedeur familie Hardenbol. Hij is lang opa geweest in de speeltuin.

Ja, dat klopt, bekende namen, o.a. Adje Riddering op de hoek. Johan van Tuijl en Theo Kuijpers, zover ik weet woont Theo er nog. En Johan van Hal, hoek andere gang in het midden, aan de andere zijde, fam. Van Summeren en fam. Van Hout, Jan Harrie, Hans, Jennie en Piet (nr 25).

Fam. Van Summeren woonde aan de rechterkant van de straat. Ad Riddering is een paar jaar geleden overleden. Theo Kuijpers woont er inderdaad nog.

Hallo Rudy, Ik ben de zus van Eugene. Het klopt wat de fam. Kuijpers betreft. Adje (wordt volgende maand 50) woont nog steeds in het ouderlijk huis en Theo woont aan de overkant.

Ook ik woonde in de Pres. Steynstraat, bijna 20 jaar. Op nr. 1 woonde de fam. Krom, vervolgens Verhagen, Van Summeren, Schrier, V.d. Biggelaar, V.d. Put (of Putte), Van Litsenburg, dan ?, Heldoorn, Sittrop, onbekend, gangetje.

Bij de familie Krom is de bliksem ooit ingeslagen in het huis.

Ik ben op 8 juni 1967 in het huis op nummer 8 geboren. Wij woonden toen naast de familie Voets. Later zijn we naar Stratum verhuisd. Ik geloof dat ik toen 7 jaar was.

Ik heb tot mijn 16e in de President Steynstraat 24 gewoond, naast de familie Van Tuyl. Ik kan me de repetities van onze band in de garage van buurman Van Tuyl nog goed herinneren. Daar is de basis gelegd voor mijn verdere muzikale carrière. Mooie tijden meegemaakt in die straat. Wateroverlast vonden wij prachtig in die tijd omdat we dan met bootjes konden varen in de straat (niet beseffende dat het voor de volwassenen een drama was als de kamer en kelders achter ons in de Stellenboschstraat weer eens blank stonden). Het leven was toen nog simpel.